เริ่มที่เส้นฐาน
| ตัวเลข | |
|---|---|
| ระดับคำแนะนำของออสเตรเลีย | ต่ำสุดจาก 4 ระดับ |
| คำแนะนำของสหราชอาณาจักร | ไม่มีส่วนใดของประเทศที่แนะนำไม่ให้ไป |
| ความเสี่ยงบนถนนที่ระบุชื่อ | การฉกกระเป๋าโดยขโมยบนมอเตอร์ไซค์ |
| ความเสี่ยงเรื่องแท็กซี่ที่ระบุชื่อ | คนที่อ้างเท็จว่าเป็นคนขับของ Grab หรือ XanhSM |
| ความเสี่ยงที่สนามบินที่ระบุชื่อ | รถรับส่งฟรีไปโรงแรมที่ไม่ได้จัดไว้ล่วงหน้า |
| ความเสี่ยงเรื่องเครื่องดื่มที่ระบุชื่อ | ของจากคนแปลกหน้า และเมทานอลในร้านที่มีใบอนุญาต |
| มอเตอร์ไซค์ | ต้องมีใบขับขี่เวียดนามตั้งแต่ 50 ซีซี |
| การเดินทางกลางคืน | เป็นเรื่องปกติและใช้กันแพร่หลาย |
เส้นฐานนั้นน่าเบื่อ ซึ่งคือประเด็น
ออสเตรเลียจัดเวียดนามไว้ที่ระดับต่ำสุดในสี่ระดับคำแนะนำของตน และคำแนะนำของสหราชอาณาจักรไม่ได้แนะนำไม่ให้เดินทางไปส่วนใดของประเทศ นั่นไม่ใช่คำสัญญา แต่เป็นมาตรวัด และเป็นมาตรวัดเดียวกับที่ใช้กับที่ที่คุณเคยไปมาแล้วโดยไม่ได้คิดอะไร
การเริ่มตรงนั้นสำคัญสำหรับคนเที่ยวคนเดียวโดยเฉพาะ เพราะจุดเริ่มต้นอีกแบบคือเรื่องเล่า และเรื่องเล่าเกี่ยวกับการเที่ยวคนเดียวถูกคัดมาเพราะความดราม่า ส่วนที่เหลือของหน้านี้คือส่วนที่เจาะจง
ความเสี่ยงที่ถูกระบุชื่อ
คำแนะนำทางการระบุรายการสั้น ๆ ไว้ และคุ้มที่จะพกรายการนั้นไปมากกว่าการพกความระแวงแบบทั่วไป
- การฉกกระเป๋าโดยขโมยบนมอเตอร์ไซค์ ถูกระบุว่าพบได้บ่อย โดยมาตรการรับมือคือถือกระเป๋าไว้ด้านหน้าหรือไว้ฝั่งที่ห่างจากการจราจร
- คนที่อ้างเท็จว่ามาจาก Grab หรือ XanhSM จับคู่ป้ายทะเบียนและคนขับในแอปก่อนขึ้นรถ
- รถรับส่งฟรีไปโรงแรมที่ถูกเสนอให้ที่สนามบิน และไม่ได้จัดไว้ล่วงหน้า
- ขนม เครื่องดื่ม และหมากฝรั่งจากคนแปลกหน้าและคนที่เพิ่งรู้จัก ซึ่งอาจมียาผสมอยู่
- พิษเมทานอลจากเครื่องดื่มที่ซื้อในบาร์ ร้านค้า และโรงแรมที่มีใบอนุญาต ในย่านท่องเที่ยว ซึ่งแม้ปริมาณเล็กน้อยก็ทำให้เสียชีวิตได้
ฉบับเต็มของแต่ละข้ออยู่ในการหลอกลวงในเวียดนาม และภาพความปลอดภัยที่กว้างกว่าอยู่ในเวียดนามปลอดภัยไหม
อะไรที่เปลี่ยนไปจริง ๆ เมื่อคุณอยู่คนเดียว
ส่วนใหญ่ไม่ใช่อันตราย แต่คือความสนใจ ไม่มีใครเฝ้ากระเป๋าให้คุณตอนลงเล่นน้ำ ตอนสั่งอาหาร ตอนต่อคิว หรือตอนดูแผนที่ นั่นคือความต่างในทางปฏิบัติ และมันกำหนดการตัดสินใจเล็ก ๆ ทั้งหลาย เช่น กระเป๋าประจำวันที่เล็กลง บัตรที่เก็บแยกจากกระเป๋าสตางค์ และมือถือที่ไม่ใช่ที่เดียวที่การจองของคุณมีอยู่
รถบัสกลางคืนและรถไฟตู้นอนเป็นเรื่องปกติที่นี่และเป็นวิธีที่ผู้คนย้ายระหว่างภูมิภาค เล่าไว้ในรถบัสนอนในเวียดนามและรถไฟสายเรอูนิฟิเคชันเอกซ์เพรส เมื่อไปคนเดียว ให้เก็บหนังสือเดินทาง บัตร และมือถือไว้กับตัวแทนที่จะไว้ในช่องเก็บสัมภาระ และจองผ่านเว็บของการรถไฟเองหรือแพลตฟอร์มที่มีชื่อ แทนที่จะจองกับคนแปลกหน้าบนถนน
เรื่องการขี่ และการไม่ขี่
ถ้าแผนของคุณมีมอเตอร์ไซค์อยู่ด้วย ให้เคลียร์เรื่องใบขับขี่ก่อน การขี่รถตั้งแต่ 50 ซีซีขึ้นไปต้องมีใบขับขี่เวียดนาม และการขี่โดยไม่มีใบทำให้คุณไม่มีประกันคุ้มครองด้วย เรื่องนี้เล่าไว้ในประกันการเดินทางสำหรับเวียดนามและอีกครั้งในห่าซางลูป ซึ่งเป็นที่ที่คนเที่ยวคนเดียวส่วนใหญ่เจอคำถามนี้
ส่วนที่ไม่หวือหวา
ไปถึงพร้อมเน็ตที่ใช้งานได้แล้ว เก็บที่อยู่ที่พักไว้เป็นภาษาเวียดนาม และฝากแผนคร่าว ๆ ไว้กับใครสักคน การเชื่อมต่อคือความต่างระหว่างการเลี้ยวผิดกับการเกิดเรื่อง และการประเมินขนาดอยู่ในต้องใช้เน็ตมือถือเท่าไหร่ในเวียดนาม พร้อมแพ็กเกจในร้าน eSIM เวียดนาม
เราไม่ได้ขายทัวร์ โฮสเทล หรือสินค้าด้านความปลอดภัย
