นักเดินทางสะพายเป้บนชานชาลารถไฟเวียดนาม โมเดลดินปั้น

เที่ยวเวียดนามคนเดียว: ฉบับที่พูดตรง

คำตอบสั้น ๆ

เวียดนามอยู่ที่ระดับต่ำสุดจาก 4 ระดับคำแนะนำของออสเตรเลีย และสหราชอาณาจักรไม่ระบุพื้นที่ใดที่ควรเลี่ยง ความเสี่ยงจริงของคนเที่ยวคนเดียวนั้นเจาะจง คือการฉกกระเป๋าจากมอเตอร์ไซค์ คนที่อ้างตัวเป็นคนขับของแอป เครื่องดื่มจากคนแปลกหน้า และเมทานอลในเครื่องดื่มจากร้านที่มีใบอนุญาต

ตรวจสอบล่าสุด:

VietSIM ขาย eSIM เวียดนามแบบเติมเงิน คู่มือนี้กล่าวถึงร้านของเราเมื่อเกี่ยวข้อง ส่วนข้อมูลมาจากแหล่งที่ระบุไว้ท้ายหน้า

เริ่มที่เส้นฐาน

ตัวเลข
ระดับคำแนะนำของออสเตรเลีย ต่ำสุดจาก 4 ระดับ
คำแนะนำของสหราชอาณาจักร ไม่มีส่วนใดของประเทศที่แนะนำไม่ให้ไป
ความเสี่ยงบนถนนที่ระบุชื่อ การฉกกระเป๋าโดยขโมยบนมอเตอร์ไซค์
ความเสี่ยงเรื่องแท็กซี่ที่ระบุชื่อ คนที่อ้างเท็จว่าเป็นคนขับของ Grab หรือ XanhSM
ความเสี่ยงที่สนามบินที่ระบุชื่อ รถรับส่งฟรีไปโรงแรมที่ไม่ได้จัดไว้ล่วงหน้า
ความเสี่ยงเรื่องเครื่องดื่มที่ระบุชื่อ ของจากคนแปลกหน้า และเมทานอลในร้านที่มีใบอนุญาต
มอเตอร์ไซค์ ต้องมีใบขับขี่เวียดนามตั้งแต่ 50 ซีซี
การเดินทางกลางคืน เป็นเรื่องปกติและใช้กันแพร่หลาย

เส้นฐานนั้นน่าเบื่อ ซึ่งคือประเด็น

ออสเตรเลียจัดเวียดนามไว้ที่ระดับต่ำสุดในสี่ระดับคำแนะนำของตน และคำแนะนำของสหราชอาณาจักรไม่ได้แนะนำไม่ให้เดินทางไปส่วนใดของประเทศ นั่นไม่ใช่คำสัญญา แต่เป็นมาตรวัด และเป็นมาตรวัดเดียวกับที่ใช้กับที่ที่คุณเคยไปมาแล้วโดยไม่ได้คิดอะไร

การเริ่มตรงนั้นสำคัญสำหรับคนเที่ยวคนเดียวโดยเฉพาะ เพราะจุดเริ่มต้นอีกแบบคือเรื่องเล่า และเรื่องเล่าเกี่ยวกับการเที่ยวคนเดียวถูกคัดมาเพราะความดราม่า ส่วนที่เหลือของหน้านี้คือส่วนที่เจาะจง

ความเสี่ยงที่ถูกระบุชื่อ

คำแนะนำทางการระบุรายการสั้น ๆ ไว้ และคุ้มที่จะพกรายการนั้นไปมากกว่าการพกความระแวงแบบทั่วไป

  • การฉกกระเป๋าโดยขโมยบนมอเตอร์ไซค์ ถูกระบุว่าพบได้บ่อย โดยมาตรการรับมือคือถือกระเป๋าไว้ด้านหน้าหรือไว้ฝั่งที่ห่างจากการจราจร
  • คนที่อ้างเท็จว่ามาจาก Grab หรือ XanhSM จับคู่ป้ายทะเบียนและคนขับในแอปก่อนขึ้นรถ
  • รถรับส่งฟรีไปโรงแรมที่ถูกเสนอให้ที่สนามบิน และไม่ได้จัดไว้ล่วงหน้า
  • ขนม เครื่องดื่ม และหมากฝรั่งจากคนแปลกหน้าและคนที่เพิ่งรู้จัก ซึ่งอาจมียาผสมอยู่
  • พิษเมทานอลจากเครื่องดื่มที่ซื้อในบาร์ ร้านค้า และโรงแรมที่มีใบอนุญาต ในย่านท่องเที่ยว ซึ่งแม้ปริมาณเล็กน้อยก็ทำให้เสียชีวิตได้

ฉบับเต็มของแต่ละข้ออยู่ในการหลอกลวงในเวียดนาม และภาพความปลอดภัยที่กว้างกว่าอยู่ในเวียดนามปลอดภัยไหม

อะไรที่เปลี่ยนไปจริง ๆ เมื่อคุณอยู่คนเดียว

ส่วนใหญ่ไม่ใช่อันตราย แต่คือความสนใจ ไม่มีใครเฝ้ากระเป๋าให้คุณตอนลงเล่นน้ำ ตอนสั่งอาหาร ตอนต่อคิว หรือตอนดูแผนที่ นั่นคือความต่างในทางปฏิบัติ และมันกำหนดการตัดสินใจเล็ก ๆ ทั้งหลาย เช่น กระเป๋าประจำวันที่เล็กลง บัตรที่เก็บแยกจากกระเป๋าสตางค์ และมือถือที่ไม่ใช่ที่เดียวที่การจองของคุณมีอยู่

รถบัสกลางคืนและรถไฟตู้นอนเป็นเรื่องปกติที่นี่และเป็นวิธีที่ผู้คนย้ายระหว่างภูมิภาค เล่าไว้ในรถบัสนอนในเวียดนามและรถไฟสายเรอูนิฟิเคชันเอกซ์เพรส เมื่อไปคนเดียว ให้เก็บหนังสือเดินทาง บัตร และมือถือไว้กับตัวแทนที่จะไว้ในช่องเก็บสัมภาระ และจองผ่านเว็บของการรถไฟเองหรือแพลตฟอร์มที่มีชื่อ แทนที่จะจองกับคนแปลกหน้าบนถนน

เรื่องการขี่ และการไม่ขี่

ถ้าแผนของคุณมีมอเตอร์ไซค์อยู่ด้วย ให้เคลียร์เรื่องใบขับขี่ก่อน การขี่รถตั้งแต่ 50 ซีซีขึ้นไปต้องมีใบขับขี่เวียดนาม และการขี่โดยไม่มีใบทำให้คุณไม่มีประกันคุ้มครองด้วย เรื่องนี้เล่าไว้ในประกันการเดินทางสำหรับเวียดนามและอีกครั้งในห่าซางลูป ซึ่งเป็นที่ที่คนเที่ยวคนเดียวส่วนใหญ่เจอคำถามนี้

ส่วนที่ไม่หวือหวา

ไปถึงพร้อมเน็ตที่ใช้งานได้แล้ว เก็บที่อยู่ที่พักไว้เป็นภาษาเวียดนาม และฝากแผนคร่าว ๆ ไว้กับใครสักคน การเชื่อมต่อคือความต่างระหว่างการเลี้ยวผิดกับการเกิดเรื่อง และการประเมินขนาดอยู่ในต้องใช้เน็ตมือถือเท่าไหร่ในเวียดนาม พร้อมแพ็กเกจในร้าน eSIM เวียดนาม

เราไม่ได้ขายทัวร์ โฮสเทล หรือสินค้าด้านความปลอดภัย

คำถาม

คำแนะนำทางการระบุอะไรไว้

ออสเตรเลียจัดเวียดนามไว้ที่ระดับต่ำสุดในสี่ระดับ และสหราชอาณาจักรไม่ได้แนะนำไม่ให้เดินทางไปส่วนใดของประเทศ นั่นคือเส้นฐาน และเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีกว่าเรื่องเล่า เพราะมันคือมาตรวัดเดียวกับที่ใช้กับทุกที่ที่คุณเคยไปมาแล้ว

คนเที่ยวคนเดียวควรระวังอะไรจริง ๆ

คำเตือนที่เจาะจงมากกว่าความรู้สึกโดยรวม คือการฉกกระเป๋าโดยขโมยบนมอเตอร์ไซค์ คนที่อ้างเท็จว่าเป็นคนขับของ Grab หรือ XanhSM รถรับส่งฟรีที่ถูกเสนอให้ที่สนามบินโดยไม่ได้จัดไว้ล่วงหน้า ขนมและเครื่องดื่มจากคนแปลกหน้า และพิษเมทานอลจากเครื่องดื่มที่ซื้อในบาร์ ร้านค้า และโรงแรมที่มีใบอนุญาต

เดินทางกลางคืนคนเดียวเป็นความคิดที่ดีไหม

มันเป็นเรื่องปกติและเป็นวิธีที่ทั้งประเทศเคลื่อนที่ แต่เมื่อไปคนเดียวมันเปลี่ยนสิ่งที่คุณพกและที่ที่คุณเก็บมัน เก็บหนังสือเดินทาง บัตร และมือถือไว้กับตัวแทนที่จะไว้ในช่องเก็บสัมภาระ และจองผ่านเว็บของการรถไฟเองหรือแพลตฟอร์มรถโดยสารที่มีชื่อ แทนที่จะจองกับตัวแทนริมถนน

อะไรยากขึ้นเมื่อไม่มีเพื่อนร่วมทาง

ไม่มีใครเฝ้ากระเป๋าให้คุณ นั่นกระทบทุกการแวะเข้าห้องน้ำ ทุกการลงเล่นน้ำ และทุกวินาทีที่ความสนใจของคุณอยู่กับแผนที่แทนที่จะอยู่กับข้าวของ การเที่ยวคนเดียวที่นี่เป็นเรื่องของการขาดมืออีกคู่มากกว่าเรื่องอันตราย

จะทำให้ติดต่อได้ตลอดอย่างไร

มีเน็ตที่ใช้งานได้ตั้งแต่วินาทีที่ลงจอด แทนที่จะรอหาที่ซื้อซิมก่อน เก็บที่อยู่ที่พักไว้เป็นภาษาเวียดนาม และบอกแผนคร่าว ๆ กับใครสักคน นั่นคือทั้งหมด และมันไม่มีค่าใช้จ่าย

แหล่งข้อมูล

  1. Smartraveller (ออสเตรเลีย): คำแนะนำการเดินทางเวียดนาม
  2. UK FCDO: เวียดนาม ความปลอดภัย
  3. การรถไฟเวียดนาม: ระบบขายตั๋วทางการ
  4. Wikipedia: Vietnam